asd
HomeÎle-de-FranceCentre Pompidou

Centre Pompidou

Jarenlang hebben we het Centre Pompidou links laten liggen. Liever gingen we naar klassieke bezienswaardigheden zoals het Louvre, de Notre-Dame en Sacré-Cœur. Indrukwekkende bouwwerken die refereren aan een rijk verleden. Maar nu kiezen we voor het heden. Hoewel je dat eigenlijk niet kan zeggen over een gebouw dat in 1977 geopend werd. Maar het is nog altijd het museum voor moderne kunst waar ook hedendaagse kunst een plek heeft gekregen.

Het gebouw zelf is enorm imposant. Het is als het ware binnenste buiten gekeerd en alles wat normaalgesproken netjes inpandig wordt weggewerkt, is zichtbaar. Een wirwar van pijpen met vrolijke kleuren. Maar echt vrolijk word ik binnenin het gebouw. Het is niet alleen een museum maar ook een bibliotheek, bioscoop, theater en boekwinkel. Ook binnenin blijkt het een wirwar, maar nu van mensen en mogelijkheden. Ik word er vrolijk van omdat het zo toegankelijk is. Je ziet studenten zich naar de bibliotheek haasten, schoolkinderen samen het museum bezoeken en cultuurminnaars de nieuwste tentoonstelling bezoeken. Het komt heel toegankelijk over en de toeristen hebben hier niet de overhand.

We kopen kaartjes voor een tentoonstelling en voor een bezoek aan de vaste collectie. Veel werk van bekende kunstenaars om je aan te vergapen: Kadinsky, Chagall, Mondriaan, Kahlo, Kiefer en Picasso. Interessanter vind ik de collectie met hedendaagse kunst omdat je daar meer verrast wordt. De klassiekers zijn beelden die je vaker hebt gezien, ze lijken in je geheugen te zijn geëtst. Ook de grote constructies en structuren zijn indrukwekkend omdat je daarin, soms letterlijk, kunt opgaan in de kunst.

Een van de topstukken in het Centre Pompidou is “Le magasin de Ben”. Het kunstwerk is de winkel van Ben aan de rue Tondutti de l’Escarène in Nice. Zijn overtuiging was dat alles kunst is. Of dat waar is, weet ik niet. Dat zou van iedere ‘hoarder’ een kunstenaar of galeriehouder maken, want Ben was een verwoed verzamelaar van allerlei gebruiksvoorwerpen en gaf deze voorwerpen een plek in zijn winkel. In 1972 werd zijn winkel helemaal gedemonteerd en verworven door het Centre Pompidou. Het past daar goed want Centre Pompidou is een kunstcentrum voor iedereen.

De glazen roltrap is op zich al een belevenis. Boven aangekomen heb je een prachtig uitzicht over de skyline van Parijs. Met de Eiffeltoren en de hoge wolkenkrabbers van La Défense, het zakendistrict. En de daken van de klassiekers: het Louvre en de Sacré-Cœur. Maar we zijn blij dat we dit keer gekozen hebben voor het Centre Pompidou. Voor herhaling want met de wisselende exposities en het brede aanbod is er altijd wel iets nieuws te beleven.

Marion van Amelrooij
Passie voor Frankrijk en verliefd op de Bourgogne. Ik houd van de natuur, van geschiedenis en van slow food zonder opsmuk. Ik laat me graag verrassen door eigentijdse kunst en cultuur. Ik ben nieuwsgierig en altijd in voor een goed verhaal. Verhalen over Frankrijk probeer ik te vangen en delen via verschillende blogs en artikelen. Ook een verhaal met me delen? Mail me.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Meer Frankrijk